وقتی دانشجویان باذوق سربار استادان هستند

به گزارش وبلاگ فراگستر، سیدمهدی طباطبایی که معتقد است رابطه دانشگاه با ذوق و خلاقیت مسالمت آمیز نیست، می گوید: گاه در فضای دانشگاهی احساس می شود دانشجویانی که با ذوق و علاقه وارد رشته زبان و ادبیات فارسی شده اند، به دلیل همان ذوق و قریحه، سرباری برای استادان محسوب می شوند.

وقتی دانشجویان باذوق سربار استادان هستند

این عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی در گفت وگو با وبلاگ فراگستر، درباره شرایط آموزش زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه ها و به ویژه جایگاه ادبیات معاصر در آن اظهار کرد: ادبیات معاصر در رشته تخصصی زبان و ادبیات خیلی جدی گرفته نشده است و فقط در حد چهار واحد به آن پرداخته می شود. بنابراین علاقه ها و انگیزه های شخصی باعث می شود تا دانشجویان به ادبیات معاصر بپردازند. امیدوارم کسانی که سرفصل های دانشگاهی را تدوین یا بازنگری می کنند، نسبت به آموزش ادبیات معاصر در دوره کارشناسی عنایت ویژه ای داشته باشند.

او سپس با بیان این که در مقاطع تکمیلی وضع مقداری بهتر است افزود: طبیعتا با گرایش های ایجادشده در مقاطع تکمیلی، رنگ و بوی ادبیات معاصر بیشتر در آن ها دیده می شود. اما در خصوص کلاس های فارسی عمومی که شامل حال دانشجویان تمام رشته های تحصیلی می شود، ذوق و گرایش مدرس کلاس مهم است؛ یعنی اگر مدرس کلاس به ادبیات معاصر تمایل داشته باشد، طبیعتا به صورت درازدامنی به آن می پردازد. متاسفانه در حال حاضر، سرفصل خاصی برای درس فارسی عمومی وجود ندارد و اغلب مدرسان براساس سلیقه، گرایش و ذوق خودشان منبعی را معرفی می کنند و بر اساس آن پیش می فرایند.

طباطبایی در ادامه درباره رابطه دانشگاه با اهل قلم گفت: اگر اهل قلم را همان شاعران و نویسندگان محسوب کنیم، متاسفانه دانشگاه وظیفه ای در قبال تربیت اهل قلم برای خود متصور نیست و به جرأت می توان گفت که رابطه دانشگاه با ذوق و خلاقیت، رابطه مسالمت آمیزی نیست. حتی گاه در فضای دانشگاهی احساس می شود دانشجویانی که با ذوق و علاقه وارد رشته زبان و ادبیات فارسی شده اند، به دلیل همان ذوق و قریحه، سرباری برای استادان محسوب می شوند.

این مدرس دانشگاه با اشاره به شعری از سیدحسن حسینی بیان نمود: شاعری وارد دانشکده شد، دم در، ذوق خود را به نگهبانی داد؛ وقتی فردی در جایگاه سیدحسن حسینی، که هم شاعر است و هم استاد دانشگاه، این گونه شعری می سراید، می توان به رویکرد کلی دانشگاه ها نسبت به اهل ذوق پی برد. امیدوارم اتفاقات خوبی بیفتد و دیوار نامرئی که بین دانشگاه و اهل قلم وجود دارد بشکند. مثلاً چه می شود اگر در کلاس های ادبیات معاصر، چهره های معاصر ادبیات داستانی و شاعران حضور پیدا کنند و از آن ها بخواهیم درخصوص جریان های ادبی زمانه، با آثار خودشان توضیح دهند؟

سیدمهدی طباطبایی در پاسخ به پرسشی درباره علاقه دانشجویان ادبیات به این رشته و امیدشان به آینده شغلی، اظهار کرد: من به دوستانی که تازه وارد دانشگاه می شوند، با آن چشمی نگاه می کنم که خودم وارد دانشگاه شدم. عده ای از این دوستان افرادی هستند که از روی علاقه آمده اند و هیچ گونه ناملایمتی، این ها را از ادبیات فارسی جدا نمی کند. اما بخش دیگری از دانشجویان، بر اساس جبر زمانه و از روی ناچاری این رشته را انتخاب کرده اند؛ یعنی آمده اند که صرفاً مدرکی از یک دانشگاه معتبر داشته باشند، در این جا دیگر منِ معلم نمی توانم کار زیادی انجام دهم چراکه این افراد به صرف پذیرفته شدن در دانشگاه، به آرزوی خود رسیده اند. اما درباره گروه نخست که با اشتیاق و علاقه وارد این رشته شده اند، معلم می تواند به اشتیاق و قریحه آن ها، سمت و سوی علمی دهد و کمک کند تا دانشجو بتواند به سرمنزل مقصود برسد؛ رویه دیگر قضیه را هم نباید فراموش کرد، همین معلم می تواند با شیوه نادرست خود، تمام انگیزه دانشجو را از او بگیرد و باعث تغییر رویه یا ترک تحصیلش شود. به طور کلی باید گفت که استادان هنوز هم بیشترین تأثیر را در آموزش و زندگی دانشجویان دارند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "وقتی دانشجویان باذوق سربار استادان هستند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "وقتی دانشجویان باذوق سربار استادان هستند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید